دسته‌ها
اخبار تحصیلی

چقدر شانس پذیرش و دریافت بورسیه تحصیلی دارم و چطوری شانسم را افزایش بدم؟

میزان شانس پذیرش، یکی از متداول ترین سوالاتی است که از کارشناسان فاندیاب پرسیده می شود. سوال دیگری که زیاد پرسیده ‏می شود این هست که چرا هر چی اپلای می کنم پذیرش نمی گیرم؟ برای پاسخ به این سوالات میبایست سی وی و همچنین مدارکی ‏که دانشجو جهت اخذ پذیرش آماده کرده است بررسی گردد. در این قسمت از فاندبلاگ مهمترین عوامل در ریجکت شدن درخواست ‏و نیز عوامل مهم در بالا بردن شانس پذیرش تحصیلی را شرح خواهیم داد.‏

اخذ پذیرش به عوامل زیادی بستگی دارد که برخی از آنها عبارتند از معدل، تعداد مقالات معتبر، نمره زبان و جی ار ای، سوابق ‏کاری و پژوهشی مرتبط، دانش نرم افزار و غیره. یکی از مهمترین فاکتورها جهت اخذ پذیرش “پشتکار” است، البته به شرطی که بقیه ‏فاکتورها هم به درستی رعایت شود. اخذ پذیرش کار زمانبر و گاها خسته کننده است. ناامید شدن بزرگترین دشمن در مسیر پذیرش ‏تحصیلی و اخذ بورسیه است. ایمیل هایی که پاسخی برایشان دریافت نخواهید کرد و یا پاسخ ها منفی زیادی که خواهید شنید در خیلی ‏از موارد باعث دلسردی دانشجو می شود و او را از ادامه مسیر باز می دارد. ولی این را همیشه در ذهن خود داشته باشید که ‏پروسه اپلای و اخذ پذیرش اگر کار ساده ای بود تمام دانشجوهای ایرانی الان در خارج از کشور مشغول به تحصیل بودند.‏

فاکتور مهم بعدی نگارش درست مدارک کلیدی مانند، رزومه یا سی وی، انگیزه نامه، کاورلتر، و پروپوزال است. اشتباه اکثر ‏متقاضیان این هست که یک سی وی آماده می کنند و همان را برای تمامی موقعیت های باز شده در دانشگاه ها می فرستند و یا در مکاتبه با ‏اساتید استفاده می کنند. این در حالیست که، تمامی مدارک پذیرش میبایست متناسب با موقعیتی که برای آن اپلای می کنید ویرایش ‏مجدد گردند و حتی با مطالعه سایت دانشگاه و دانشکده مقصد و یا رزومه و زمینه کاری استادی که می خواهید با او مکاتبه کنید ‏مدارک خود را تغییر دهید. در اکثر موارد با مطالعه رزومه و یا صفحه شخصی استاد در دانشگاه می توانید اطلاعات مفیدی از ‏پروژه های در حال انجام استاد با صنعت و یا علایق پژوهشی اش پیدا کنید و متناسب با آن سی وی خود را تغییر دهید.‏

تدوین پر اشتباه سی وی/رزومه، انگیزه نامه و… از دیگر عوامل ریجکت شدن درخواست است. این مدارک میبایست جدی گرفته ‏شوند چون در واقع تنها پل ارتباطی بین بیان صلاحیت شما و شخص تصمیم گیرنده است و اگر غلط های زیادی در نگارش مدارک ‏خود داشته باشید در واقع شانسی نخواهید داشت. از طریق لینک زیر می توانید نحوه نگارش و ویرایش مدارک پذیرش تحصیلی را ‏به صورت حرفه ای مشاهده نمائید.‏


برای مشاهده نحوه نگارش و ویرایش مدارک اینجا را کلیک کنید.‏


ارسال ناقص مدارک هم از دیگر اشتباهاتی است که خیلی ها در پروسه اپلای مرتکب آن می شوند. در صورتی که مدارکتان ناقص ‏باشد، در اکثر مواقع بدون حتی کوچکترین بررسی، درخواستتون ریجکت می شود. در صورتی که مدارکتان تا ددلاین ذکر شده آماده ‏نمی شود می توانید به فرد مسئول (که معمولا استاد می باشد) ایمیل زده و از او بخواهید تا به شما زمان بیشتری دهد تا مدارکتان را ‏آماده کنید.‏

اساتید در دانشگاه های خارج از کشور معمولا ایمیل های زیادی در طول روز دریافت می کنند. اگر قصد مکاتبه با استادی را از ‏طریق ایمیل دارید توجه به زمان ارسال ایمیل هم مهم است. به عنوان مثال ارسال ایمیل در بعد از ظهر روز جمعه که آخرین روز ‏کاری در کشور های خارجی محسوب می شود کار درستی نیست. به این دلیل که خیلی از اساتید در روزهای تعطیل ایمیل خود را ‏چک نمی کنند و تا دوشنبه که اولین روز کاری هفته محسوب می شود ایمیل های زیادی بعد از ایمیل شما در وبمیل استاد قرار ‏خواهند گرفت و احتمال اینکه استاد زمان کافی برای جواب دادن به ایمیل شما را نداشته باشد زیاد است.‏

حجم ایمیل های دریافتی اساتید از دانشجویان کشورهایی نظیر ایران، پاکستان، هند، چین و… که همگی خواهان گرفتن فاند و پذیرش ‏هستند بسیار زیاد است به همین دلیل بی پاسخ گذاشتن ایمیل شما خیلی دور از انتظار هم نباید باشد. در صورتی که استادی خیلی ‏مرتبط با فییلد کاری شما کار می کند و پاسخ ایمیل شما را نداد می توانید دوباره ایمیل ارسال کنید. در متن ایمیل هم می توانید اشاره ‏کنید که شما علاقه زیادی به همکاری با آن استاد را دارید و به همین دلیل مجددا ایمیل ارسال کردید. از ضمیمه فایل های غیر ‏ضروری به ایمیلتان جدا خوداری کنید. حداکثر دو یا سه فایل کافیست. در صورتی که استاد ابراز علاقه کرد می توانید فایل های ‏بیشتری برایش ارسال کنید. پروپوزال درست و حسابی و مرتبط با فیلد کاری استاد هم خیلی مهم هست. معمولا سی وی، انگیزه نامه ‏و پروپزال برای شروع کافی می باشد.‏

تماس با اساتید بعد از ارسال ایمیل (معمولا بعد از یک روز) شانس پذیرش را بالا می برد. البته به شرطی که از سطح زبان انگلیسی ‏قابل توجهی برخوردار باشید و بتوانید به خوبی خودتان و صلاحیت هایتان را به استاد معرفی کنید. می توانید اطلاعات تماس اساتید ‏را از سایت دانشگاه ها پیدا کنید. برای تماس تفاوت ساعت در کشور مقصد را هم در نظر داشته باشید تا به اشتباه در زمان نامناسب ‏با استاد تماس نگیرید. آخر هفته ها هم زمان مناسبی برای تماس با اساتید خارجی نیست. ما در سایت فاندیاب لیستی از اساتید ایرانی ‏مشغول به کار در دانشگاه های خارج از ایران را گردآوری کرده ایم که از لینک زیر می توانید مشاهده کنید.‏


برای مشاهده لیست اساتید ایرانی مشغول به تدریس در دانشگاه های خارج اینجا را کلیک کنید.‏


توجه: از ارسال ایمیل فارسی به اساتید ایرانی مشغول به کار در دانشگاه های خارج از کشور جدا خوداری کنید. این کار در اکثر مواقع ‏نتیجه عکس می دهد. ‏

حتما برای خود صفحه لینکداین بسازید و در صورتی که مقاله دارید اکانت گوگل اسکولار خودتان را فعال کنید. این نکته ی بسیار ‏مهمی است که کمتر کسی به آن توجه می کند. متاسفانه اکثر متقاضیان ادامه تحصیل در خارج وقتی نامشان را در موتور جستجوگر ‏گوگل سرچ کنید به جای نمایش دستاوردهای علمی، اکانت هایشان در شبکه های اجتماعی مانند فیسبوک و اینستاگرام نمایش داده می ‏شود. اکانت لینکداینی که میسازید باید حرفه ای باشد.‏

اگر دوست و یا آشنایی در دانشگاه مقصد دارید از او بخواهید تا به شما کمک کند. می توانید مدارک خود را برای دوستتان ارسال ‏کنید و او مدارک را به استاد مورد نظر برساند و در صورتی که از سطح زبان خوبی برخوردار است و اطلاعات کافی از زمینه ‏تحصیلی شما دارد، با استاد در رابطه با شما صحبت و تبادل نظر کند. قطعا این روش ارتباط با اساتید، که مخصوصا از طرف یک ‏دانشجوی همان رشته نیز صورت پذیرد، تاثیر بسزایی در ارتقای شانس پذیرش شما خواهد داشت. قطعا استادی که یکی از دانشجویان ‏کارشناسی ارشد یا دکترایش، پرونده تحصیلی و طرح تحقیقاتی شما را با ایشان مطرح و بررسی کند و به صورت حضوری از ‏پتانسیل علمی و تجربی شما جهت تحصیل در آن دانشگاه حمایت و دفاع کند، بیش تر با پرونده شما آشنا می شود و نسبت به حمایت ‏از کیس ارسالی شما ترغیب و تشویق می شود.‏

در تمام مراحل، مخصوصا در مرحله آماده سازی مدارک همیشه خودتان را جای استاد قرار دهید و از خود بپرسید چرا باید از این ‏دانشجو با این قابلیت ها حمایت کرد و به وی بورس تحصیلی یا پذیرش تحصیلی اعطا کرد. این طرز فکر به بهتر شدن کیفیت کار ‏شما کمک خواهد کرد.‏

یکسری از اپلای ها در کل بی فایده هستند، مثلا مکاتبه با اساتید که اصلا مرتبط با فیلد تحصیلی دانشجو نیست! یا ارسال ایمیل به ‏اساتید بازنشسته و یا مدرس هایی که اصلا دانشجو نمی گیرن و… دقت کنید تا الکی وقت خود را هدر ندهید.‏

چطوری می تونم دانشگاهی که رشته من رو داره پیدا کنم؟ در صفحه بورسیه های تحصیلی سایت فاندیاب، مقطع و رشته تحصیلی ‏خود را انتخاب کنید، نتایج دانشگاه هایی هستند که رشته شما را دارند. حتی می توانید در متن اکثر بورسیه ها اساتید مرتبط با اون ‏بورسیه ها را هم پیدا کنید. بورسیه های منقضی شده هم به همین دلیل از سایت حذف نمی شوند.‏

همان طور که قبلا هم گفته شد، گرفتن پذیرش تحصیلی و فاند پروسه طولانی و زمانبری است، فرآیندی نیست که در چند هفته یا حتی ‏چند ماه به نتیجه قابل انتظار برسد. باید برای این فرآیند، سیستماتیک برنامه ریزی و فعالیت مدون با پشتکار داشته باشید تا به هدف ‏خود دست یابید. در نهایت فراموش نشود که شانس هم فاکتور بسیاری مهمی در اخذ پذیرش و بورسیه تحصیلی است. ممکن است ‏ایمیل شما زمانی به استاد ارسال شود که دقیقا در حال فکر کردن به گرفتن دانشجوی جدید باشد….‏

دسته‌ها
اخبار تحصیلی

بهترین شهرهای جهان برای دانشجویان و تحصیل

لندن در صدر رتبه‌بندی بهترین شهرهای جهان برای دانشجویان قرار گرفت.

در سال‌های گذشته در رتبه‌بندی‌ ۳۰ شهر برتر جهان برای دانشجویان که همه‌ساله از سوی تحلیلگران اطلاعات آموزش عالی نهاد کیو‌-اس انجام می‌شود، شهرهای مونترال و پاریس در جایگاه اول قرار گرفته بودند.

این رتبه‌بندی براساس کیفیت آموزش در دانشگاه‌ها نیست، بلکه بنا به عواملی مانند برترین دانشگاه‌ها در شهر، بازار کار محلی، تنوع فرهنگی و کیفیت زندگی انجام شده است.

لندن اما از نظر ارزان بودن زندگی رتبه پایین‌تری در میان شهرها گرفته است و شهری گران و دشوار برای بودجه دانشجویان توصیف شده است.

این رتبه‌بندی که نتیجه نظرسنجی از ۵۰ هزار دانشجو است، با هدف تعیین کمیت جاذبه‌ها و همچنین معایب شهرها برای دانشجویان انجام شده است.

دانشجویان در لندن به موزه‌ها، سالن‌های تئاتر، سینماها و رستوران‌های زیادی دسترسی دارند.

این شهر همچنین از نظر پیدا کردن شغل برای دانشجویان مناسب دانسته شده است.

جایگاه دوم در این فهرست از آن توکیو، پایتخت ژاپن است. این شهر از نظر ایمنی، آلودگی و کیفیت زندگی شهر خوبی دانسته شده است.

جایگاه سوم بهترین شهر برای دانشجویان را ملبورن استرالیا و جایگاه چهارم را هم شهر مونترال کانادا گرفته است.

پاریس، پایتخت فرانسه، که برای سال‌ها بهترین شهر برای دانشجویان محسوب می‌شد، در جایگاه پنجم قرار گرفته است.

برترین شهرهای جهان برای دانشجویان در سال ۲۰۱۸

۱. لندن

۲. توکیو

۳. ملبورن

۴. مونترال

۵. پاریس

۶. مونیخ

۷. برلین

۸. زوریخ

۹. سیدنی

۱۰. سئول

۱۱. وین

۱۲. هنگ کنگ

۱۳. تورنتو

۱۴. بوستون

۱۵. سنگاپور

۱۶. ادینبورگ

۱۷. ونکوور

۱۸. نیویورک

۱۹. کیوتو-اوزاکا-کوب

۲۰. تایپه

۲۱. بریزبن

۲۲. کانبرا

۲۳. اوکلند

۲۴. منچستر

۲۵. بوینس آیرس

۲۶. پکن

۲۷. آمستردام

۲۸. مسکو

۲۹. شانگهای

۳۰. پراگ

دسته‌ها
شغلی و تحصیلی مدیریت و رهبری

اهداف زیادی را برای خودتان تعیین نکنید!

ما در دوران سریع السیری کار می کنیم که با اطلاعات زیادی روبرو هستیم و باید آنها را اولویت بندی کرده و به منظور رسیدن به موفقیت تمرکز کنیم. این مساله ای است که دقیقا شرکت های امروزی با آن مواجه هستند. اما این مورد برای ما هم بصورت فردی نیز مصداق دارد. به منظور دستیابی به معنی دارترین اهداف خود، ما نیاز به مقابله با دو انگیزه خطرناک داریم: طرفداری زیاد از یک طرح ثابت و تلاش برای انجام کارهای زیاد بطور همزمان.

ممکن است به نظر برسد که روش تقابل با عواملی که موجب انحراف فکری ما می شود این باشد که اهداف بلندمدتی را طرح ریزی کنیم و سپس با تمام توان بطور سیستماتیک برای دستیابی به آنها در طول زمان تلاش کنیم.

اما با توجه به تحقیقات انجام شده توسط استاد دانشکده بازرگانی کلمبیا «ریتا مک‌گراث»، این کار اشتباه است. همانطوری که او در کتاب خود با عنوان” پایان مزیت رقابتی” توضیح داده است‌ ،‌ موفق ترین سازمان هایی که او توصیف کرده است، سرمایه گذاری قابل توجهی در انعطاف پذیری می کنند.

بهترین سازمان ها بجای درگیر شدن در مراسم معمول سالانه برای برنامه ریزی استراتژیک، برنامه ریزی خود را سه ماهه انجام می دهند. ریتا مک گراث می نویسد: ” سرعت پرشتاب عملیات آنها به آنان اجازه می دهد که به تغییرات محیطی خود بسیار پاسخگو باشند، نیاز به ایجاد تغییرات را دریافت کنند و زودتر از سازمان هایی با روند سالانه سخت تر، انطباق پیدا کنند. ” بعبارت دیگر سرعت و انعطاف پذیری، عوامل موفقیت در محیط کسب و کار کنونی هستند.

بطور مشابه، بسیاری از افراد متخصص و حرفه ای نیز مراسم برنامه ریزی سالانه خود را دارند؛ بعنوان مثال تصمیم ‌گیری برای سال نو. برنامه ریزی سالانه برای توسعه حرفه ای کار بدی نیست، در واقع شما از بسیاری از همکارانی که به خود زحمت تفکر عمیق درباره رشد حرفه ای خود را نمی دهند یا فرض می کنند سازمانشان بوسیله ارائه چند دوره آموزشی از آنها حمایت خواهد کرد، پیشی می گیرید‌.

اما طبق پژوهش مک گراث در حوزه شرکت های بزرگ، حتی بهتر است شما برنامه ریزی خود را در دوره هایی به دفعات بیشتر انجام دهید، در نتیجه می توانید خود را با شرایط تغییر یافته سازگار کنید. شما ممکن است دریابید، یک هدفی که زمانی مطلوب به نظر می رسید – مانند فرم دهی بدن بوسیله بازی راکت بال بطور منظم به همراه یک دوست – ممکن است زمانی که متوجه بشوید که به لطف بازی صبح زود خود بیخواب و غیراثربخش شده اید ،ایده وحشتناکی باشد. در مقابل، طبقه بندی کردن اولویت های برنامه ریزی شده خود، هنگامیکه یک فرصت غیر برنامه ریزی شده مطلوب نمایان شود، ارزشمند است؛ مانند زمانی که دوست من با یک ناشر بزرگ برخورد کرد که  توسعه یک طرح کتاب را از او درخواست کرده بود.

همانطور که بسیاری از متخصصان شانس موفقیت خود را با تکیه بر اهداف منسوخ و قدیمی خراب می کنند، برخی ها نیز موفق به ایجاد دستاوردهای معنی دار نمی شوند زیرا انرژی خود را متفرق و پراکنده می کنند و برای به انجام رساندن کارهای زیاد بطور همزمان، تلاش می کنند. در واقع یکی از نشانه های آن استفاده فراگیر از لیست To-do می باشد که بوسیله آن تلاش می کنند گروهی از مسئولیت های خود را نگهداری کنند و مطابق یک مطالعه انجام شده توسط سایت لینکدین، تهیه این لیست توسط ۶۳% کارشناسان انجام می شود‌. این مساله در صورتیکه بطور قابل اعتمادی آنچه را که برای انجام دادن تعیین می کنیم، به سرانجام برسانیم، می تواند مطلوب باشد. اما استارتاپ iDoneThis  داده های کاربران خود را تجزیه و تحلیل کرد و دریافت که ۴۱% کارهایی که کاربران در لیست to- do خود قرار می دهند، هرگز به سرانجام نمی رسند. – مطابق با پژوهش های انجام شده بوسیله روانشناسان ” ری بامیستر ” و ” جان تیرنی” ، در دنیایی که افراد حرفه ای بطور متوسط ۱۵۰ وظیفه برای انجام دادن در بازه زمانی تعیین شده را دارند، جای تعجب زیادی ندارد.

شما تنها زمانی می توانید اهداف را به سرانجام برسانید که تمایل به پرسیدن مفروضات بطور مرتب، و ارزیابی مجدد در مواقع لزوم داشته باشید و همچنین بتوانید لذت موقت هورمون دوپامین از انجام کارهای آسان لیست to- do  خود را در برابر ایجاد یک تاثیر محسوس در تعداد انگشت شماری از پروژه های بزرگ که واقعا مهم هستند را رها کنید .

با بسیاری از اولویت های رقابتی، دیدن اینکه چرا کار معناداری مانند نوشتن یک کتاب ، در مقایسه با مسائل فوراً راضی کننده تری مانند ایمیل کردن یا ویرایش متن ارائه، همیشه به تعویق می افتد، آسان است.

درک این دو چالش ، این سوال را شکل می دهد که چگونه شخصاً هدف خود را تنظیم و برنامه ریزی کنیم؟

بجای ایجاد قطعنامه سال جدید، من اهداف ۶ ماهه تعیین می کنم. در سال ۲۰۱۵ ، بعنوان مثال اهداف حرفه ای من برای نیمه اول سال ” دوبرابر کردن اندازه لیست ایمیل من تا پایان سال ” و ” راه اندازی موفق کتاب من” بود. برای نیمه دوم سال ، من هدف ایجاد لیست ایمیل را همچنان حفظ کردم و هدف دوم را به ” فروش طرح پیشنهادی برای کتاب بعدی من” تغییر دادم و بروزرسانی کردم.

نکته کلیدی دیگر اینست که من تنها دو هدف ‌گذاری مهم برای هر دوره تعیین کردم. لیست های to-do  به دلایل بسیاری مورد  انتقاد قرار گرفته است. مهمترین آنها اینست که تعداد زیادی از کارها را باهمدیگر تجمیع می کند که آنچه واقعا مهم است را مستور نگه می دارد. من قطعا بیش از دو کار را همزمان در طول زندگی حرفه ای خود انجام داده ام. تنها در طول سال ۲۰۱۵ ، بیش از ۱۶۰ مصاحبه پادکست را در حمایت از کتاب خود انجام دادم که هرگز یکی از اهداف آشکار من نبود. اما – همانند سایر فعالیتهای من- این مصاحبه ها را از این منظر بررسی کردم که آیا آنها از اهداف من پشتیبانی می کنند؟ به دلیل اینکه ارائه پادکست ها برای هر دو هدف ایجاد لیست ایمیل و ترویج کتاب من، مفید بودند، من آنها را دو برابر کردم زیرا به من این توانایی را می داد که در هر دو جبهه بطور همزمان پیشرفت داشته باشم.

البته نقطه اوج اهداف این نیست که کارها و وظایفی را که کورکورانه در سال های گذشته برای خود تعیین کرده ایم را به اتمام برسانیم؛ همچنین این نیست که دستاورد خود را از یک دریچه کوچک ناچیز و بی اهمیت به حداکثر برسانیم. در عوض، آنچه مهم به شمار می آید، توانایی ما برای تسلط بر اهداف صحیح بزرگ است – آنهایی که می توانند زندگی ما را تغییر دهند، مانند تغییر موقعیت خودتان برای یک ارتقاء ، یا نوشتن یک کتاب یا راه اندازی یک کارآفرینی.

شما تنها زمانی می توانید اهداف را به سرانجام برسانید که تمایل به پرسیدن مفروضات بطور مرتب، و ارزیابی مجدد در مواقع لزوم داشته باشید و همچنین بتوانید لذت موقت هورمون دوپامین از انجام کارهای آسان لیست to- do  خود را در برابر ایجاد یک تاثیر محسوس در تعداد انگشت شماری از پروژه های بزرگ که واقعا مهم هستند را رها کنید .

دسته‌ها
شغلی و تحصیلی مدیریت و رهبری

هنر هدف گذاری و حرکت در مسیر چشم انداز زندگی حرفه ای

سپری شدن هر فصل و رسیدن روز های نو، خاطره برنامه های گذاشته ما را تداعی می کند. دیگر وقت آن است که گذشته را فراموش کنیم و با خوش بینی به آینده نگاه کنیم. هدف گذاری یک نوع هنر محسوب می شود. مساله این است که بعضی وقت ها هدف های تعیین شده ما بزرگ به نظر می رسند. برای این که مسائل خیلی بزرگ به نظر نرسند، پیشنهاد می شود که ویدئوی آیا استرس واقعا دشمن ما است را ببینید. در این ویدیو از خانم کلی مک گونیگال (McGonigal) از روانشناسان دانشگاه استنفورد در مورد بهترین روش برای رسیدن به هدف و انجام آنها سوال شده است و او به این پرسش به صورت علمی جواب می دهد.

اصل اهمیت هدف است، نه سهولت رسیدن به آن

مغز انسان به واکنش های احساسی ما پاسخ می دهد، در نتیجه زمانی که اهداف ساده ای را برای خود تعیین می کنیم، بررسی آنها نیز راحت تر می شود. زیرا هدف گذاری اهداف ساده راحت است. افراد معمولا برای رسیدن به خوش بینی هنگام تغییر، هدف های ساده ای نیز تعریف می کنند. هدف معنادار، در حقیقت شما را برای تغییر نیز آماده می کند. اما برای تغییر باید عزم زیادی داشته باشید. به خودتان وقت بدهید و در مورد این که در زندگی به دنبال چه تجربه ای هستید و چه مسیری را می خواهید طی کنید، فکر کنید. مک گونیگال می گوید نسبت به برنامه سال آینده فکر کنید و سپس دلیل آن را از خودتان بپرسید. به گفته ی این روانشناس بهتر است در مورد چیزی فکر کنید که بیشترین اهمیت را برای شما داشته باشد.

بر روی میسر دستیابی به هدف تمرکز کنید، نه صرفا خروجی آن

وقتی ما اهداف خود را تنظیم می کنیم، صحبت در مورد پایان آن در صورتی که مشکلی نباشد، بسیار راحت خواهد بود. اما ما همیشه قادر به کنترل نتایج نیستیم و نمی توانیم آینده را پیش بینی کنیم. بنابراین در هر قدم باید تصمیم بگیریم. به گفته مک گونیگال « افراد معمولا تمرکز خود را زمانی که مسیر به صورت ناگهانی تغییر می کند، از دست می دهند» اما ممکن است برخی تغییرات کوچک، باعث تغییرات بزرگ شود. به همین خاطر از خودتان بپرسید که کوچک ترین چیزی که می تواند مسیر زندگی شما را عوض کند و برای رسیدن به هدف شما کمک کند، چیست؟

بنابراین ممکن است شما تصمیم های بسیار کوچکی بگیرید که در رسیدن به اهداف شما بسیار کمک کند، بدون این که شاید متوجه این قضیه باشید. اگر شما هم راستا با هدف تان حرکت کنید، آرام آرام به آن خواهید رسید.

به اهداف خود خوش بین باشید.

بیشتر به این تمرکز کنید که خواسته شما از زندگی چیست و به اهدافی که برایتان اولویت ندارند، فکر نکنید. این کار باعث می شود که اهداف خودتان را دنبال کنید. مک گونیکال اعتقاد دارد که این کار از واکنش های شیمیایی مغز نیز ناشی می شود. هر گونه اجتناب از فکر های بی جهت به دیدگاه مثبت شما کمک کرده و به شما برای ادامه مسیر انگیزه می دهد.

بنابراین به این فکر کنید که چه نقاطی را می خواهید تقویت کنید. این تفکر مثبت به انگیزه شما کمک می کند که بهتر خودتان را بشناسید.

برای شکست آماده شوید (اما به روشی مناسب)

لحظه های شکست اجتناب ناپذیرند، اما بسیاری از ما حتی زمانی که کوچکترین شکست و مشکلات سراغ ما می آید، نیز اهداف خود را فراموش می کنیم. مک گونیال اشاره می کند که «در لحظه شکست، ممکن است اولین واکنش این باشد که هدف خود را کنار بگذارید». اما وظیفه شما اجتناب از شکست نیست، بلکه باید برای آن برنامه داشته باشید. از خودتان بپرسید که احتمال شکست شما چگونه خواهد بود؟ روانشناسان به این برنامه، برنامه اقتضایی می گویند که اگر این شرایط رخ دهد، شما این عکس العمل ها را خواهید داشت. در واقع برنامه ذهنی که به شما کمک کند تا نسبت به روند هدف واکنش نشان دهید.

اگر با سختی های زیادی مواجه شدید، به یاد بیاورید که هدفتان چه اندازه برایتان اهمیت داشت. این هشدارهای ساده برای این که بتوانید انگیزه خود را حفظ کنید، بسیار اهمیت دارند و شما را در مسیر حرکت نگه می دارند.

منبع: Ideas.ted

دسته‌ها
شغلی و تحصیلی مدیریت و رهبری

برای رسیدن به اهدافتان چه کاری باید انجام دهید؟

روش‌های رسیدن به هدف
هنگامی که برای خود اهدافی مشخص می‌کنیم در ابتدا انگیزه و برنامه‌های زیادی برای رسیدن به هدف داریم و تلاش زیادی می‌کنیم. اما چرا پس از مدتی این اهداف را دنبال نمی‌کنیم و برای دستیابی به آن‌ها تلاش نمی‌کنیم؟

ما اغلب به خود و توانایی‌هایمان شک داریم و بهانه‌های زیادی می‌تراشیم که مانع تلاش ما و در نتیجه رسیدن به هدف مان می‌شوند. در این بخش عواملی را نام می‌بریم که به ما در راه رسیدن به اهداف و از بین بردن عواملی که مانع رسیدن به اهدافمان می‌شوند، کمک می‌کنند.

۱- اهدافتان را بنویسید.
وقتی اهدافتان را می‌نویسید همیشه جلوی چشم شما هستند بنابراین نمی‌توانید آن‌ها را نادیده بگیرید زیرا همیشه در ذهن‌تان هستند. سپس این اهداف به وسواس فکری تبدیل می‌شوند و وقتی اهدافتان بر افکارتان غلبه می‌کنند و شما هیچ گزینه‌ی دیگری به جز رسیدن به آن‌ها ندارید.

۲- برنامه‌ داشته باشید و به آن عمل کنید.
زمان یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های شما است. هر هدفی که ارزش رسیدن داشته باشد کمی از وقت شما را می‌گیرد پس مطمئن شوید آماده هستید و برای رسیدن به آن هدف برنامه داشته باشید. به برنامه‌هایی که در آینده دارید توجه کنید تا مطمئن شوید بیش‌ترین زمان خود را به اهدافتان اختصاص داده‌اید.

۳- بدانید چرا می‌خواهید به آن اهداف برسید.
وقتی از خودتان می‌پرسید «چرا؟» به اهدافتان معنا می‌بخشید. باید دلایلی داشته باشید که به شما برای تلاش و گذشتن از سختی‌ها و مشکلات انگیزه‌ی لازم را بدهد. وقتی جواب سوال چرا را می‌دانید آگاهانه دلایل انجام بعضی کارها را می‌دانید.

۴- با افراد حامی و کسانی که طرز فکر مشابه شما دارند ارتباط داشته باشید.
هنگامی که اطرافتان پر از افرادی باشد که اهداف مشترک دارید و مانند شما برای رسیدن به موفقیت تلاش می‌کنند، انگیزه پیدا می‌کنید و برای ادامه‌ی راه مشتاق می‌شوید. همچنین برای کسب مهارت‌های بیشتر تلاش کنید (برای شناخت توانایی‌هایتان می‌توانید وب‌یاد شناخت توانایی‌ها ارائه شده توسط امیر مهرانی را مشاهده کنید) به گونه‌ای که دیگران نیز بتوانند روی شما به عنوان فردی توانمند حساب کنند. لازم است روی اهدافتان تمرکز کنید پس باید افراد منفی را از اطرافتان حذف کنید و اصلا احساس بدی در این مورد نداشته باشید زیرا آن‌ها مانع پیشرفت شما می‌شوند.

۵- برای خودتان پاداش قرار دهید.
هنگامی که در طول مسیر رسیدن به هدف تان برای خود پاداش قرار می‌دهید به خود انگیزه می‌دهید و برای رسیدن به آن پاداش‌ها تلاش بیش‌تری می‌کنید. هنگامی که راه رسیدن به هدفتان سخت است این کار ضرورت بیش‌تری دارد.‍‌